Cyxanalysh

Ολες οι καινοτομιες μας ειναι παλιες.
Σκουριασμενες εκπληξεις.
Μηχανησμοι που δεν ξερουμε.δεν αντιληφθηκαμε ποτε..
Γυναικειες μορφρες που συντηρηθηκαν στα ψυγεια των εμμονων μας.
«το μονο που μας διδασκει η ιστορτια,ειναι οτι δεν μας διδασκει τιποτα».

Εψαξα ολες τις γωνιες,
Βρηκα αραχνες,κατασαριδες και βρωμια.
δεν συναντησα πουθενα τον Θεο.
δεν πιστευω στην απουσια Του.
Κανεις δεν εφυγε απο καπου
Χωρις να φτασει πρωτα.
Αλλα Δεν ειναι θεμα χρονου.
Γιατι η αληθεια ειναι πως
δεν περιμενουμε κανεναν.


Οι προοδευτικες μας ανατροπες,ειναι ξεσπασματα δυναστευτικου συντηριτισμου.
μενουμε στους οροφους της ηληθιοτητας.ο ενας πανω απο τον αλλον.ή το αντιθετο.
Και το αντιθετο;
Γιατι το αντιθετο;
Διχασμενοι ρολοι και για τον καθ’ ενα;

Ποιος ειναι μονο ενας;

Οχι το αντιθετο.
Κανεις δεν θα δεχοταν να αυτοαναιρεθει με μια λεξη.

Ολα ειναι διαφορετικα.
Η αντιφαση ειναι μια αυταπατη.

Κανεις δεν θα μπορουσε να αυτοναιρεθει.
Γιατι το ναι δεν αποκλειει το οχι.
Απλα διαφερει απο αυτο.
Το βαρος δινεται στην γλωσσα.
Το βαρος ειναι στην γλωσσα.
Γιατι το σημαινον αντηχει
Απλα διαφορετικα.

Και πραγματι αυτοαναιρουνται ολα.
Ομως κατι τετοιο ειναι αδυνατο.

Κατι τετοιο ειναι αδυνατο,οχι επειδη δεν εγινε ηδη.
Αλλα επειδη εγινε εσφαλμενα.

Ειμαι εδω.
Διχασμενος.
Παντοτε.

το ναι και το οχι που αποτυπωνονται πανω μου
ως μια απαντηση,δεν με καταργουν,
αλλα με χαρακτηριζουν.

Τα κομβικα σημεια,συγχαιονται,διαχωριζονται,διαφερουν.
Αλλα δεν αυτοαναιρουνται.


(αSdjianaδαθγονγ΄σξφδιςεαπμαπ.ςγφπτ/'φαξφμπφηαμγ[α'μα[ξδκ['?.γςιπμνφ;π;΄φ@!φξι!)


Αφουγκρασματα σαλπισματων,βουβοι νοσταλγικοι ηχοι φαλενων.
Ταξιδια στις ακρες των ωκεανων.αφροι, εκστατικα διογκωμενοι.
Προσωπα εξασθενημενα,αερικης υφης.
Εξαυλωμενη βροχη,θυμιση που καταργει την σιωπη.

παραταση.ο ηχος του δρομου.η πισσα ανασαινει.

Αργα, γλιστερη μουσικη,ξαποσταινει στην ωρα μας.

Το δικαιωμα στην ωρα.
Το δικαιωμα στο θρασσος.
Το δικαιωμα το θρασσος.

Ολα ειναι δικα μας,ειπε ο ανθρωπος
Πριν τον αφανισει ο “ιδιοκτητης” του.

"μονη αληθεια"

Αγαπω το χωμα.

γιατι μυριζει ομορφα.

οταν βρεχει.

ειναι ωραια η βολτα κοντα στην ευωδια του.

βλεπω τα βλεφαρα σου.το φως που ξετυλιγεται.

το χωμα που σου μοιαζει,παντου μοσχοβολα.

"δως μου τα χερια σου"

ειναι το πιο δυσκολο πραγμα,
να σου εξηγησω.

"δως μου τα χερια σου"

μου ειναι το πιο δυσκολο πραγμα.

"μέσα από σένα είδα εμένα"

και μου ειναι δυσκολο να σου εξηγησω.



αγαπω το χωμα.

μυριζει ομορφα οταν βρεχει.

δως μου το χερι σου.

δεν υπαρχει εξηγηση.

ολα ειναι τοσο ομορφα.


ειναι τοσο ομορφα

που ξεπερνανε την εννοια.

ξεπερνανε το απειρο που οριοθετεις ασυνειδα.


δεν υπαρχει εξηγηση,
αγαπω το χωμα.
ειναι ολα τοσο ομορφα.
δως μου το χερι σου.





_____________________

"Ποιητικη Βραδια"

O θάνατος θα 'ρθει και θα 'χει τα μάτια σου


O θάνατος θα 'ρθει και θα 'χει τα μάτια σου
αυτός ο θάνατος που μας συντροφεύει
απ' το πρωί ως το βράδυ, άγρυπνος,
κρυφός, σαν μια παλιά τύψη
ή μια παράλογη συνήθεια. Τα μάτια σου
θα 'ναι μια άδεια λέξη.
Κραυγή που έσβησε, σιωπή.
Έτσι τα βλέπεις κάθε πρωινό
όταν μονάχη σκύβεις
στον καθρέφτη. Ω, αγαπημένη ελπίδα,
αυτή τη μέρα θα μάθουμε και εμείς
πως είσαι η ζωή κι είσαι το τίποτα.

Για όλους ο θάνατος έχει ένα βλέμμα
O θάνατος θα 'ρθει και θα 'χει τα μάτια σου
Θα' ναι σαν ν' αφήνεις μια συνήθεια,
σαν ν' αντικρίζεις μέσα στον καθρέφτη
να αναδύεται ένα πρόσωπο νεκρό,
σαν ν' ακούς ένα κλεισμένο στόμα.
Θα κατέβουμε στην άβυσσο βουβοί.


(Cesare Pavese)




Καταθετω το ποιημα αυτο
απαντωτας στο καλεσμα της Roadartist
για μια "ποιητικη βραδια".


καλω με την σειρα μου οσους εχουν διαθεση
να συμμετασχουν σε αυτη τη "ποιητικη βραδια".

εχετε προσκληση ολοι.

Ελα στην μεγαλη μας γιορτη

πως να κρατηθεις;


ξερνας


πανω στο πεντακαθαρο πεζοδρομο,
μπροστα στα πολυτελή μαγαζια.

και δεν ειναι της μοδας
να ξερνας.

το ξερουνε ολοι γυρω σου.

δεν ταιριαζει στο ντυσιμο σου,
στο στυλ και την γοητεια σου.

δεν θα ηταν καλογουστο,
να χαλας μια βραδια ετσι.
μια τοσο ομορφη γιορτη.


με τετοια "αστεια"
δεν θα γελουσε κανεις,
ουτε οι γραβατες τους θα σου εδειναν σημασια.

μην εισαι κακοκεφος.
θα σε πουνε μιζερο.

"χαμογελασε! μια αδολη καμερα σε καταγραφει"





τι αλλο θες;

ανθεκτικα,
ακριβοπληρωμενα
ρουχα,
ανανεωμενο στυλ,
αστραφτερο χαμογελο,
γερό οργανισμο,
να καταπινεις
τις μυρωδιες του βοθρου,
και να μην πονας.


πρεπει

Να σταματησεις να ξερνας.



Οι αγαπημενες μας φαραμακευτικες εταιριες,

βγαλανε φαρμακα και για την δική σου ευαισθησια.

τωρα θα γινεις δυνατος,οπως ειμαστε εμεις...

(μια εικονα).

πια δεν θα πονας.

δεν θα ξερνας πανω στα ωραια μας φορεματα,

ο βοθρος αυτος εχει κτιστει για ολους μας.


αποψε
μην ανησυχεις,
κοιμησου απαλα,
πριν κοιμηθεις.

Ετσι λεμε

που ειστε παιδια...;

ξερω οτι μιλω στο κενο...
ουτε καν σε μενα.

γιατι αυτο ειναι η διεξοδος.

η μονη λυση που μας εγινε και αρεστη.

και την επιλεγουμε, λεμε...

με ενθουσιασμο...

επιλεγουμε το κενο..


με ενθουσιασμο

επιλεγουμε το κενο...


ας γινουμε κατι...

τον ελευθερο μας χρονο,

(χα)

ας γινουμε κατι...

ας κανουμε τις επιλογες μας...

ετσι μας λενε...

να κανουμε τις επιλογες μας...

και ειναι ωραια.
χαιρομαι πολυ οταν γινεται αυτο...
γιατι παιρνω ευθυνες...
σαν τους μεγαλους...
και εγω μαμα...
και εγω τελω...

ετσι ολοι κινουμαστε.
με τις αστραφτερες φατσες μας.

δικτυωνομαστε και επενδυουμε.
επενδυουμε.

στο καθε τι,

επενδυουμε.

στον αλλον..

γιατι ολα κινουνται με βαση τα συστηματα αγορας...

πρεπει να περιποιηθουμε την εικονα μας,
να μετρησουμε τα λογια μας.
να ζυγισουμε την συμπεριφορα μας.
να καλουπωσουμε τον αυθορμητισμο μας.

να γινουμε το προιον
να γινουμε και οι καταναλωτες


ας ειμαστε ελευθεροι
λεμε οταν γυρισουμε σπιτι.

ας ζησουμε την δικη μας ζωη...

και γραφουμε στο μπλογκ μας,
παιρνοντας στα σοβαρα τον εαυτο μας.
γιατι πρεπει να κανουμε κατι...

ΧΑ

να γινουμε κατι...

να κανουμε
κατι που θα επιλεξουμε για τον πολυτιμο ελευθερο
χρονο που μας χαρισαν οι καλοι
μεγαλοι και σοφοι ανθρωποι...


αυτοι ξερουν...

οι κατασκευαστες πλυντηριων,
για τα πληντυρια μας
οι γιατροι για την υγεια μας
οι ιερεοις για την θρησκεια μας
οι δασκαλοι για την παιδεια μας
οι ψυχολογοι για την διαθεση μας
οι κτηνιατροι για τους καλυτερους μας φιλους
οι πληροφορικαριοι για τα εξωτερικα μας οργανα
οι πολιτικοι για την κοινωνια και την πατριδα μας


οι ειδικοι για την ζωη μας...


ζω με σιγουρια.
Ζω με τους ειδικους..

δεν φοβαμαι πια.
ειμαι ελευθερος.
και εχω τις επιλογες μου.
σεβομαι την ιδιοκτησια.
αγαπω τον συνανθρωπο μου,
μα πιο πολυ τον συναγερμο μου.


-σαν δεν ντρεπεσαι...;

-γιατι πατερ;

-αγαπατε αλληλους,πανω απ'ολα.τι εμαθες στο σχολιο;

-ναι πατερ...



ψαχνουμε
τους αλλους.

και επικοινωνουμε.

ετσι λεμε..

με την βονταφον
ειναι καλυτερα.

η ζωη μου αλλαξε.

δωρεαν χρονος ομιλιας για ολους.

για να μιλαμε οταν δεν μπορουμε να μιλησουμε.
(απο κοντα)


ειναι πολυ βολικο αυτο το κινητο.


ο ανθρωπος προχωραει.
προοδευει.

υπαρχει Προοδος.

ετσι λεμε...

και συνεχιζουμε να γραφουμε στο μπλογκ μας.
γεματοι χαρα για τα συμβαντα.
γεματοι χαρα
για ολα γυρω,
που απλωνονται,σαν εικονες.
και καθως καθομαστε στην καρεκλα ολα μας κοιταν και τα κοιταμε.
μεχρι καποια να τα επιλεξουμε.
μεχρι καποια να μας επιλεξουνε.
και ετσι να τα καταγραψουμε.

ετσι λεμε...


καθομαστε στην καρεκλα,που θα μας κανει πρωταγωνιστες,
της καθημερινοτητας μας.
και καθως η δευτερη μας κυνηγαει,
καβαλοντας την προοδο της ανθρωποτητας,
μας απειλει καλπαζοντας,
με λογους καθυστερησης και ανταγωνισμου...

και εμεις χαρουμενοι.
ενω ξεμπερδεψουμε με τις υποχρεωσεις μας προς τα κτηνη,
γυριζουμε σπιτι,με το κεφαλι μας ησυχο.
καναμε την δουλεια μας,
καναμε το καθηκον,
τηρησαμε και τον Νομο.
ολα καλα.
ειναι επιλογη μας η ζωη μας.

ετσι λεμε....

πρωταγωνιστουμε στην γεματη απο ειδικους,
δικη μας ζωη,
χρησημοποιοντας τον ιερο ελευθερο μας χρονο
εποικοδομητικα...

με διαφορους τροπους...

ετσι λεμε.....

αλλα παντα καθοδηγουμενοι απο τις οδηγιες και τις συνταγες των ειδικων.....
των αγαπημενων μας ειδικων....
μην τρελαθουμε κιολας....

η ωρα εφτασε.
ο ελευθερος χρονος αρχιζει να κυλα,
εχουμε επιλεξει ηδη πως να τον ευχαριστηθουμε.



με ματια παιδιου,γεματα αγωνια,
ανοιγουμε το παραμυθι,
και καθηλωνομαστε στην αφηγηση του....


"Τα μεθυσμένα αγγελούδια μου κοίτα
πως φτερουγίζουν στης στροφής τον αέρα
Κι όλοι το ξέρουν πως
απόψε θα έχουμε μια όμορφη νύχτα
κι αύριο θα είναι μια καλύτερη μέρα..."

γιατι ρωτας γιατι;

παιρνουμε δυναμη..
για να κοροιδεψουμε λιγο ακομη τον εαυτο μας...
λιγο ακομη...
λιγο ακομη...

μου αρεσει η κατασταση της ηρεμιας...
της ξενοιασιας...της αγαπης

αυτη η κατασταση που σκεφτομαι τα αγγιγματα,
μονο

θελω λιγο ακομα δυναμη,
απο σενα..
να κοροιδεψω τον εαυτο μου...
λιγο να ξεχαστω
λιγο να μην πιστεψω...

θελω να μου δωσεις ηδονη

να κοροιδεψω τον εαυτο μου μεχρι τον επομενο φονο

οπου θα σωπασουν ολοι για μια στιγμη
κι υστερα θα ξεσπασουνε...

ουρλιαχτα θα μας χαραξουνε

και ετσι θα κοροιδεψουμε και παλι τον εαυτο μας...


χαρα και λυπη
λυπη και χαρα




δωσ' μου
απ' τα αγαθα σου
πριν πεις αντιο.

πριν την αρνηση

πριν την πτωση
πριν την πτωση

πριν τη εξαυλωση

στο
υστερα θα κοροιδεψω παλι τον εαυτο μου..
πως ταχα δεν ειμαι εγω..

θυμησου το

οσο ησουν,τοσο εισαι
οσο εισαι,τοσο θα εισαι
οσο ησουν,τοσο εισαι
οσο εισαι,τοσο θα εισαι







ησουν;
εισαι;
θα εισαι;



θελω να γελασω δυνατα για την ζωη σου

θελω να γελασω δυνατα για την ζωη μου

θελω να γελασω δυνατα για την ζωη μας




....

Μολις νυχτωσε

δεν εχουμε τιποτα να πουμε
περιμενουμε μονο να αφουγκραστουμε
την ομορφια που πλεκουμε στον νου μας,
φορεσια για ο,τι μας προσμενει

αγωνιοντας να ζησεις αποζητας μιαν ακρη,
σε βλεπω για λιγο τρεκλιζεις
μα κουβαλας μια αυταπατη,
κοιταζεις κατω,αδρανεια,
αναθυμασαι τι ησουν,
σε χαιρεταω δειλα,
στο κενο κατηφοριζω.

την ωρα εκεινη που δεν ξερω,πιστευω σε κατι.
περιμενω,η δυση
ισως σε γεννησει και αποψε.

κοιτουσες με εναν ηλιο στα ματια,
η ζωη σου με τυφλωσε.
Mα ηρθε η ωρα,αυτη η μερα τελειωνει,
μου ψυθιριζει γλυκα

Μολις Νυχτωσε.