περί τάσεων και αποστάσεων

Ένα απο τα λίγα επικίνδυνα ναρκωτικά είναι το κέρδος, έχοντας ως θέμα και "σκοπό" το ίδιο. Καθόλα φυσικό, καθιστά ως πυρήνα του την ματαιοδοξία -πηγή που αναβλύζει από την στρεβλότητα των όγκων (βουνά). Στον καπιταλισμό βλέπουμε το φαινόμενο να δεσπόζει, παίρνοντας διαστάσεις που καθιστούν εύλογο

τον χαρακτηρισμό του ως επικίνδυνου ναρκωτικού. Ναρκωτικό για λίγους.

Οι εικονικοί υπέρογκοι φαλλοί διογκώνονται εκστασιάζοντας τους χρήστες.Μια ερωτική πράξη δύναμης και ματαιοδοξίας ,μια πολεμική πρακτική που ο εκ των πραγμάτων νικητής δίνει ώθηση στον καταδικασμένο ως υποδεέστερο να ταυτιστεί με τον συναισθηματισμό του ίδιου. Μια εσωτερική πάλη

με το αποτέλεσμα σφραγισμένο στην αφετηρία της γαλουχεί την καταστροφή το καταβρόχθισμα, - μιας γυναίκας - . Η κατάκτηση ως προϊόν ταύτισης /μια σειρά καταστροφών/ δημιουργούν το νεφέλωμα ενός αιώνιου

νικητή.

. Η αυταπάτη .

είδηση 8

κίνημα διανοούμενων στην Γερμανία -με περισσότερες από 5000 υπογραφές - καταγγέλλουν τον οικονομικό - κερδοσκοπικό πόλεμο κατά της Ελλάδας καθώς γοητευμένοι από τις κινήσεις αυτο-οργάνωσης των πολιτών που δημιουργήθηκαν τον τελευταίο καιρό (κίνημα κατά των διοδίων/ εισιτηρίων) επιδιώκουν την προώθηση της υιοθέτησης τέτοιων δράσεων στην χώρα τους.

Μόνο η αλληλεγγύη και η διανόηση μπορούν να σώσουν τον άνθρωπο από την ματαιοδοξία του.

είχαμε κ μεις στο νου να φύγουμε απο δω.μιας και

μόνο την καταχνιά διακρίνουμε στον ύπνο.

και το κρεβάτι συνηθίζει να μοιάζει με αγκαλιά του θανάτου μας.

να.

νέα ζωη.

λες και κει που θα πας θα φτάσεις ποτέ. μέσα σου.

κι όταν αργείς, δεν θα είσαι ζεστός.κι όταν δεν θα σε νοιάζει.

γιατί επικεντρώνεσαι στην μνήμη σου, στο βάθος , πως έστω .να! είμαι.

πας εκεί που η ζωή έχει υψηλή τιμή - ανάλογη του κενού - .

τραμ. τρένο. αστικό. μετρό.

όπου και αν πας τον δρόμο να προσέχεις.

έχει πολλά ποδήλατα.

Στο σούρουπο πλάι στον αέρα του,

εκεί κοντοσταθήκαμε λίγη ωρίτσα.

ιστορίες από τα χρόνια των βουνών -ήξεραν αυτοί οι γέροι-

καθώς και η γιαγιά μου .

η συζήτηση

/ και ούτω καθεξής / [kaθe'ksis]

και

ύστερα λέει

κλείνοντας

" ο πόνος και η χαρά στην ζωή είναι η αδιάκοπη έλλειψη

οι συνεχείς ανάγκες.

όταν πάψουν αυτές

ούτε πόνος , ούτε χαρά "

"ούτε καν" απάντησα

και μετά πλακωθήκαμε.

Παλια στο Κανσας

μαύρες τρύπες στους δρόμους για το αλλιώτικο

Η επανάσταση δεν (θα έπρεπε να) είναι αυτο-Σκοπός/εκ των πραγμάτων είναι αναγκαίο "κακό".Τοποθετώντας την, είτε στον γενικότερο όρο του θεάματος (παρασυρόμενοι κ ενθουσιασμένοι), είτε σε δακτυλίους που έλκονται από το συμβολικό-φαντασιακό, με διογκωμένα νοήματα και επικίνδυνες εστιάσεις ως προς το συγκεκριμένο ( εξύμνηση των λεπτομερειών ) , οδηγούμαστε στην διαδικασία της μυθοποίησης της / το υπέρμετρο κύρος που αποκτά αποτελεί αστοχία /εφόσον ορίζουμε : δεν υπάρχουν επαναστάτες παρά μόνο επαναστατημένοι / εφόσον (απουσιάζει) : υπάρχουν επαναστάτες (πρότυπα) - όρος που θεμελιώνεται (..) εν κενώ /

Καταρχήν, αναγνωρίζουμε στη φύση την τάση προς την "ελευθεριά" [κάθε στοιχείο της φύσης επιδιώκει την ακεραιότητα του - ( επιστροφή-καθήλωση) στην μηδενική κατάσταση ] και την αποδοχή της ύπαρξης των δικαιωμάτων κάθε συμβαλλόμενου μέρους σε ένα κοινωνικό μόρφωμα , ως -κοινωνικά- αναγκαία {σημείο που προϋποθέτει περιεκτικά την ελεύθερη βούληση-ισότιμος αλληλοκαθορισμός της κοινωνικής διαχείρισης}.

Θέτουμε τους δυο αυτούς παράγοντες ως θεμέλιες -κανονιστικές δομές του κοινωνικού γίγνεσθαι και την ίδια στιγμή ως μήτρα που γεννά -κατ επέκταση- το"αφύσικο" μόρφωμα που καλείται δημοκρατία /

Η πίστη στις διαστάσεις που χει προσδώσει η εξιδανίκευση της επαναστατικότητας στο φαντασιακό, συντελεί καθοριστικά στην σύγχυση που προκαλείται στην αναγκαιότητα του ανακαθορισμού - αναστοχασμού , καθώς "πρώτες ύλες" (καθαρής) πολιτικής υφής χάνουν σημαντικότητας ή ακόμα και υποκαθίστανται από προοπτικές αισθητικής εστίασης (φετιχισμός) ή "ηθικοπλαστικής δεοντολογίας" .Η ένσταση αφορά την σύγχυση αυτή, καθώς μια τέτοια προοπτική έλκει την καθήλωση σε μια διαδικασία κυκλική και άχρονη που ο λόγος πηγάζει από την ιδία και καταλήγει σε αυτή, υπονομεύοντας στο τέλος την ισχύ της .

Όλο αυτό τείνει σε μια απροσδιοριστία/κακόκεφοι άνθρωποι/ δημιουργούν εστίες φωτιάς/νέες εποχές ακτινογραφίες του Μάη/ αντιδράσεις που δεν βρίσκουν το νόημα /παρά μόνο κοχλάζουν και αυτό είναι όλο / σε ένα κυκλικό μοντέλο λοιπόν αυτό που μας ωθεί στην διαντιδραση είτε λέγεται ματαιοδοξία είτε εξαθλίωση είτε "σκοτεινή ενέργεια" / θυμίζει τους αγώνες / παλιά / που δεν είχαν σκορ / όχι στο αποτέλεσμα / αλλά στον πυρήνα τους / 69-0 ισοπαλια

ο φοιτητής στην κουζίνα

προσοχή

προς εσωστρεφείς

για να ψάξεις στη ψυχή

πρέπει να είσαι αισιόδοξος...

ότι κάτι θα βρεις.

ρε μινόρε.

η αξία των γραπτών μας λαθών.

η είσπραξη σε ευρώ ειναι κέρδος.

και αν όλη η ματαιοδοξία του καπιταλιστικού οίστρου βρίσκεται

εντός του, ο μύθος είναι δικό του δημιούργημα.

και ποια απλότητα εν τέλει;

η λύσσα είναι απλότητα, και η πείνα.και ο χαμός.και ο θάνατος.

και η ελπίδα.

εμείς επιδιώκουμε την πολυπλοκότητα των μύθων μας

και ερωτευόμαστε με πάθος πανω απο το πάθος

και ορμή περαν της ορμής.

είμαστε οι επίδοξοι σχεδιαστές των αοριστιών μας,

οι δημιουργοί της ανισορροπίας μας,

καταστρέφουμε εν ώρα χαράς τη χαρά μας

και εν ώρα λύπης την λύπη μας.

Dm

η απλότητα μας αρμόζει

ΚΟΝΙΑΚ ΜΗΔΕΝ ΑΣΤΕΡΩΝ

Χαμένα πᾶνε ἐντελῶς τὰ λόγια τῶν δακρύων.
Ὅταν μιλάει ἡ ἀταξία ἡ τάξη σωπαίνει
-ἔχει μεγάλη πεῖρα ὁ χαμός.
Τώρα πρέπει νὰ σταθοῦμε στὸ πλευρὸ
τοῦ ἀνώφελου.
Σιγὰ σιγὰ νὰ ξαναβρεῖ τὸ λέγειν της ἡ μνήμη
νὰ δίνει ὡραῖες συμβουλὲς μακροζωϊας
σὲ ὅ,τι ἔχει πεθάνει.

Ἂς σταθοῦμε στὸ πλευρὸ ἐτούτης τῆς μικρῆς
Φωτογραφίας
ποὺ εἶναι ἀκόμα στὸν ἀνθὸ τοῦ μέλλοντός της:
νέοι ἀνώφελα λιγάκι ἀγκαλιασμένοι
ἐνώπιον ἀνωνύμως εὐθυμούσης παραλίας.
Ναύπλιο Εὔβοια Σκόπελος;
Θὰ πεῖς
καὶ ποὺ δὲν ἦταν τότε θάλασσα.

(ἀπὸ τὰ Ποιήματα, Ἴκαρος 1998)

kiki dimoula

πως μπορώ να ακουμπήσω όλο αυτό το βάρος;

με μια έννοια και πρόταση ορθή.

καθώς αυτό ορίζει τα πάντα, πως να το ορίσω εν τέλει;

κάθομαι σκυφτός σε οθόνη, ανάπηρος και πάλι νέος.

δεν αντιβαίνω.

παρά μόνο ορίζω την πίστη μου στον δρόμο του,

στον μονόλογό του,

ανασαίνω τις ώρες

ακούγοντας μόνο.

τις στριγγλιές

ανάλαφρες

σαν πυρετός

και μέθη αργόσυρτη

φωνές που

μου

αναλογούν

και δεν λεν

να ησυχάσουν

πείσμα μου

και κρίμα