Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

πως μπορώ να ακουμπήσω όλο αυτό το βάρος;
με μια έννοια και πρόταση ορθή.
καθώς αυτό ορίζει τα πάντα, πως να το ορίσω εν τέλει;
κάθομαι σκυφτός σε οθόνη, ανάπηρος και πάλι νέος.
δεν αντιβαίνω.
παρά μόνο ορίζω την πίστη μου στον δρόμο του,
στον μονόλογό του,
ανασαίνω τις ώρες
ακούγοντας μόνο.
τις στριγγλιές
ανάλαφρες
σαν πυρετός
και μέθη αργόσυρτη

φωνές που
μου
αναλογούν

και δεν λεν
να ησυχάσουν



πείσμα μου
και κρίμα